عشق و نفرت

روزهاي زندگي‌ام يكي پس از ديگري مي‌گذرد و چه تلخست روزگار غمگين من.... غمي سنگين بر زندگي‌ام نشسته....... وقتي به ياد خاطره‌هاي گذشتمان مي‌نگرم و فكر مي‌كنم گاهي اوقات لبخندي كم رنگ بر لبانم مي‌نشيند و ديگران وصله‌ي ديوانگي را بر پيشاني‌ام مي‌چسبانند، چه زيبا بود آن روزگاران براي دل رنج ديده‌ي من........... و چه تلخ است سايه‌ي بي‌مهري تو......... هر شب بر گونه‌ام اشكي مي‌لغزد............. چه گرم است اشك‌هاي بي‌اختيار من، انديشه‌ام و فكرم در جستجوي زيباترين سخن‌ها براي توست....... و چه تاريك و ظلماني است فكر و خيال فرسوده من......... امشب باز هم تصميم گرفتم تا نام زيبايت را از صفحه‌ي قلبم پاك كنم، اما......... اما نمي‌دانم با چه چيزي نام تو را بر قلبم نوشتم كه پاك نشدني است.......... خدا مي‌داند كه من چه شب‌هايي با گريه چشمهايم را شستشو دادم...........و................ و انگار غم‌هاي من هم با آن اشك‌هاي زلال پاك مي‌شد........ تنهايم........... تنهايم............. خداي من تنهايم........... چرا نمي‌فهمد......... چرا نمي‌داند............. من تنهام............ تنهام............

 **************************************************

فرصت نشد بهت بگم چقدر دوستت دارم... فرصت نشد بهت بگم مي‌مونم به انتظارت تا هر وقت كه خودت بخواي... فرصت نشد بهت بگم من سر همه قول و قرارام موندم... بهت گفتم هيچ وقت تنهات نمي‌زارم... اما... اما خودت منو ديگه نخواستي... منم رفتم... اما بدون هنوزم تنهات نذاشتم... هنوز فقط اسم تو را مي‌يارم... فقط اسم تو رو... مي‌دونم نتونستي باهام بموني... اما من مي‌تونم... به پات مي‌شينم... تا هر وقت كه بخواي... تا هر وقت كه دوست داشته باشي... نااميد نمي‌شم... از برگشتنت نااميد نمي‌شم... اگه خسته شدي... اگه از منو از عشقم خسته شدي... مي‌رم... مي‌رمو مي‌رمو مي‌رم... تا گم بشم... ازت خدافظي كردم... اما جوابمو ندادي... پس مي‌مونم... تا وقتي نگي خدافظ من نمي‌رم... مي‌مونم به پات...

گفت : به دنيا برو  و دو چيز بياور :

اولي آنچه که " من ندارم "

دوم آنچه که براي تو  "بهترين"  است .

با دو علامت سوال فرود آمدم ! !

همه جا را گشتم  ...  از قصر پادشاهان گرفته تا قعر اقيانوسها و .....

.....بلاخره روزي باز گشتم .

● گفت : سفر چطور بود ؟ 

راستي از بازار دنيا  چه خريدي ؟  سوغاتي چه آوردي ؟

عاشقانه تر از هميشه ، با نگاهي خيس تر از باران بهار  ، نگاهش کردم

دوست داشتم  روي ماهش را ببوسم

دوست داشتم مرا در آغوش بگيرد و نوازشم کند

و تا صبح  قيامت از سفر سختم  برايش بگويم  و بر شانه هايش بگريم

اما ....!

 ....دستان عطر آگین به گل عشق را جلو بردم !

هر دو مشتم را باز کردم ، پُر از خالي بود        

 
نگاهم کرد .... لبخند زد  و گفت :

  فَتبارکَ الٌله اَحسنُ الخالقين

او " نياز " نداشت  که من دست خالي پر از نيازم را برايش آوردم

و بهترين  توشه  "  تقوا " بود ، که من از زمين هيچ بر نداشتم 

و با دلي عاشق تر از هميشه بازگشتم .

[  این جان عاریت که بر حافظ سپردهِ دوست  ...  روزی رُخش ببینم و تسلیم وی کنم ]

چون  ماه  بر برکه ی دلم

دي * ، از آسمان آمده ای

يلداي عمر مرا

به مهر

چو مشعل و مهتاب ، نورپاشانو

 وه چه پُرتاب *، آمده اي

در بینهایت غم چشمم جاری بود و می جوشید

 تو، چون رنگین کمان ِ زیبا چه شاد آمده ای ..

در فصل فرياد از فاصله

با عِطر " او "

چه خوب ! با بال و بُراق* آمده اي !

شادم در سایه ات ای خلاصه خوبی ها چون هدیه خدایی و

 " گلی که گهر بار کلام " آمده ای ...


* دی = مَلک ، فرشته ، دیروز    * بُراق = اسب تیزرو        * پُرتاب = توانا ، صبور ، پرفروغ

 دلو روزنامه پیچیدم توی جعبه ای گذاشتم

 خوب و محکم اونو بستم راه دیگه ای نداشتم

 بردمش اداره ی پست دادمش برات بیارن

 دلو تحویل نگرفتن توی بسته ها بذارن

 گیر دادن دلت بزرگه...

 گیر دادن دلت بزرگه نمی شه اونو فرستاد

 مونده بودم چی کار کنم دل من یاد تو افتاد

 یاد اون روز که قلب تو یه دفه مثل یه سنگ شد

 خاطراتت یادم اومد دل من دوباره تنگ شد

 حالا من این دل تنگو...

  اگه بگم که قول ميدم تا هميشه باهات باشم

  اگه بگم که حاضرم فداي اون چشات بشم

  اگه بگم که قول ميدم تا هميشه باهات باشم

  اگه بگم که حاضرم فداي اون چشات بشم

  اگه بگم توآسمون عشق من فقط تويي

  اگه بگم بهونه ي هر نفسم تنها تويي

  اگه بگم قلبمو من نذر نگاهت مي کنم

  اگه بگم زندگي مو بذر بهارت مي کنم

  اگه بگم ماه مني هر نفس راه مني

  اگه بگم بال مني لحظه ي پروازمني

  ميشي برام خاطره ي قشنگ لحظه ي وصال؟

  ميشي برام باغبون ميوه هاي تشنه وکال ؟

  ميشي برام ماه شبهاي بي سحر؟

  ميشي برام ستاره ي راه سفر؟

  ميشي برام ستاره ي راه سفر؟

  ولي بدون هر جا باشي يا نباشي مال مني

  بدون اگه براي من هم نباشي عشق مني

گل خشکی لای دفتر، اشکی گوشه چشامه

عکس تو گوشه طاقچه، این همه خاطره هامه

یه دلم پر از گلایه با یه شمع نیمه سوختم

دو تا چشم پر حسرت، دیده به گوشه ای دوختم

یه اتاق سردو تاریک ، یه گل خشک و یه نامه

تودلم آواراندوه اشک هنوز توی چشامه

ندونستی شاخه گلها تو رو یاد من میاره

 دردو دل با قاب عکست منو تنها نمیذاره

عکستو ازم گرفتی دیگه امیدی ندارم

یادمه میگفتی هرگز تو رو تنها نمیذارم

نشونی ازت ندارم اما دنبالت میگردم

بغض وجودمو گرفته باورم کن پر دردم

حالا دیگه گل خشکت از تو تنها یادگاره

منتظر برات میمونم تا تو برگردی دوباره

دیگه هر شب توی خوابم چشای تو رو میبینم

آرزومه تو رو یکبار توی بیداری ببینم

بیای باز دوباره پیشم دیگه از دوریت نسوزم

تو رفتی تا بی نهایت چش براهتم هنوزم

توي ساحل روي شنها قايقي به گل نشسته
يكي با چشمون گريون گوشه اي تنها نشسته
نگاه پراضطرابش به افق به بي نهايت
ساكته اما تو قلبش داره يك دنيا شكايت
تو چشاش حلقه ي اشكه توي قلبش غم دنيا
منتظر به راه ياره تا بياد امروز و فردا
باورش نميشه عشق و همه دنياش زير آبه
تنها مونده توي ساحل زندگي براش عذابه
تنهايي براش عذابه
خاطرات لب دريا ديگه از يادش نميره
همه دنياش زير آب و خودشم به غم اسيره
دست بي رحم زمونه عشقشو برده به دريا
حالا از خودش مي پرسه ميادش آيا و آيا ؟
عاشقي كه تنها باشه توي دنيا نمي مونه
دل عاشقو شكستن شده كار اين زمونه
خاطرات لب دريا ديگه از يادش نميره
همه دنياش زير آب و از غم دوريش مي ميره
هرگز از يادش نميره از غم دوري مي ميره

     *******************************************************

نمی فهمه که من واسش می خونم

نمی فهمه که من به پاش می مونم

نمی فهمه که من عاشق شدم

نمی فهمه که قلبم واسه اونه

نمی تونه تنها بمونه

نمی شه از عشق بی تو بخونه

کاش می شد دوباره چشماشو ببینم

کاش می شد دوباره دستاشو بگیرم

کاش می فهمید که بدون اون می میرم

دیشب در خلوت تنهاییم آهسته بی تو گریستم ...

کاش صدای هق هق گریه ام را باد به تو می رساند

تا بدانی  " بی تو " چه می کشم ...

کاش قاصدک این پیغام را می رساند که امید و آرزوهایم بی تو

آهسته آهسته در حال فروریختن است.

ديـدم منــم تــموم شـــــــــــــــــــــــــــــدم
خونـم حـلال ولـي بـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــدون
به پايه تو حــروم شـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــدم
ا ونيكه عاشـق شده بــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــود
بد جوري تو كارتو مونـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــد
براي فاتحه بهـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــت
حالا بايد فاتحه خونــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــد
تــــموم وســـعت دلــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــو
بـه نـام تـو سنـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــد زدم
غــرور لعنتي ميگفـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــت
بازي عشـــــقو بلــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــدم
از تــــو گــــله نميكنــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــم
از دســـت قــــلبم شاكيــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــم
چــرا گذشتـــم از خـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــودم
چــــــــراغ ره تـاريكـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــيم
دوسـت ندارم چشماي مــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــن
فردا بـه آفتاب وا بشـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــه
چه خوب ميشه تصميم تــــــــــــــــــــــــــــــــــو
آخـر مـاجرا بــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــشه
دسـت و دلت نلــــــــــــــــــــــــــــرزه
بزن تير خـــــــــــــــــــلاص رو
ازاون كه عاشقـــــــت بـود
بشنواين التماســــــرو
ــــــــــــــــــــــ
ـــــــــــــــــ

چه شب غمگین و تلخی                               دله من چه بی قراره

کاش میشد به جای بارون                              خون از آسمون بباره

یکی با دله شکسته                                      میبره اسمتو بر لب

می باره اشک غریبی                                    مثل بارون تو دل شب

دو رکعت نماز عشقو                                     با چه شور و عشق میخونه

چرا وقتی سجده کردم                                  تا ابد می خواد بمونه

پشت بوته های صحرا                                   توی خلوته شبونه

از چه عشقی جون میگیره                             میگه درد عاشقونه

میگه از غم های کهنه                                   که تو قلب اون نشسته

از همیشه تنها موندن                                   یا که از دنیای خسته

بغض دل بهونه گیر شد                                  تا که بال و پر بگیرم

بخونم شعرای عشقو                                   تا به عاشقی بمیرم

عشق خيالي ست كه اگه به واقعيت برسه ديگه طعم شيرينشو از دست مي ده.

در اين دنيا، تك و تنها شدم من

گياهي در پي صحرا شدم من

چون مجنوني كه از مردم گريزد

شتابان در پي ليلا شدم من

چه بي اثر مي خندم

چه بي ثمر مي گريم

به ناكامي چرا رسوا شدم من

چرا عاشق، چرا شيدا شدم من

من آن دير آشنا را مي شناسم

من آن شيرين ادا را مي شناسم

محبت بين ما كار خدا بود

از اين جا من خدا را مي شناسم

چه بي اثر مي خندم

چه بي ثمر مي گريم

به ناكامي چرا رسوا شدم من

چرا عاشق، چرا شيدا شدم من

خوش آن روزي كه دنيا سر آيد

قيامت با قيام محشر آيد

بگيرم دامن عدل الهي

بپرسم كار عاشق كي برآيد

چه بي اثر مي خندم

چه بي ثمر مي گريم

به ناكامي چرا رسوا شدم من

چرا عاشق، چرا شيدا شدم من

در تمام لحظه هايم هيچ کس خلوت تنهاييم را حس نکرد آسمان غم گرفته هيچ گاه برکه ی طوفانی ام را حس نکرد.آنکه سامان غزل هايم از اوست بی سرو سامانيم را حس نکرد.

می نویسم همه ی با تو نبودن ها را تا تو مرا از خواب به با تو بودن ببری

حیف لحظه های خوبی که برای تو گذاشتم . حیف غصه ای که خوردم چون ازت خبر نداشتم . حیف اون روزا که کلی ناز چشماتو خریدم . حیف شوقی که تو گفتی داری اما من ندیدم . حیف حرفای قشنگی که برای تو نوشتم . حیف رویام که واسه تو از قشنگیاش گذشتم . حیف شبها که نشستم با خیالت زیر مهتاب . حیف وقتی که تلف شد واسه دیدن نگاهات . حیف با وفایی من ، حیف عشق و اعتمادم . حیف اون دسته گلی که توی پاییز به تو دادم

زندگی به من آموخت كه چگونه گریه كنم اما گریه به من نیاموخت كه چگونه زندگی كنم.....تو نیز به من آموختی چگونه دوست بدارم اما به من نیا موختي كه چگونه تو رو فراموش كنم.

عشق یعنی مستی دیوانگی       

                عشق یعنی با جهان بیگانگی

عشق یعنی لحظه های التهاب

                   عشق یعنی لحظه های ناب ناب

عشق یعنی شب نخفتن تا صحر

                   عشق یعنی سجده ها با چشم تر

عشق یعنی در جهان رسوا شدن  

                  عشق یعنی مست بی پروا شدن

عشق یعنی سوختن یا ساختن

                عشق یعنی زندگی را باختن

عشق یعنی دیده بر در دوختن    

                   عشق یعنی در فراقش سوختن

عشق یعنی………         

                      کاش می شد ما بهاری می شدیم

                                                خیس اواز قناری می شدیم

                     کاش از خوبان عالم می شدیم

                                                توبه میکردیم ادم می شدیم

                     کاش نامردی نصیب ما نبود

                                                در بی دردی نصیب ما نبود

                    کاش چوپان دل ما عشق بود

                                               پاسبان محمل ما عشق بود

                   کاش در یک شبی سبز و شگفت

                                              عشق از ما بیعت می گرفت

کاش میشد که قلب وسعت میگرفت                                                          

                          شمع باپروانه الفت میگرفت

کاش میشد در پس احساس ها                                                                    

                                  خنده ها از اشک سبقت میگرفت

کاش میشد اشک را تهدید کرد                                                                  

                             فرصت لبخند را تمدید کرد

کاش میشد در غروب لحظه ها                                                                   

                              خاطرات عشق را تجدید کرد

من و باش به عشق کی زنده بودم ...

من و باش دل به کی خوش کرده بودم ...

من و باش خیال می کردم یه نفر به فکرمه ...

من و باش که فکر می کردم یکی هست عاشقمه ...

من و باش که دل به عشق چه کسی داده بودم ...

من و باش که تو خیال چه چیزایی ساخته بودم ...

ولی افسوس کلک بود توی کارات ...

ولی افسوس دروغ بود همه حرفات ...

...توروباش...

************************************************

چه دردیست .......

         چه دردیست در میان جمع بودن                       ولی در گوشه ای تنها نشستن

         برای دیگران چون کوه بودن                ولی در چشم خود ارام شکستن

        برای هر رقیب شعری سرودن                ولی لبهای خود همواره بستن

        به رسم دوستی دستها فشردن                 ولی با هر سخن قلبی شکستن

       به نزد عاشقان چون شمع خاموش             ولی دز قلب خود غوغا نشستن

غم

زمانی که متولد شدم صدایی در گووشم طنین انداز شد و گفت:

تا اخر عمر با تو هستم!!!

از او پرسیدم کیستی؟

گفت:غم

ان لحظه با خودم فکر کردم که غم

عروسکی است که من با ان بازی کنم

ولی اکنون فهمیدم که من بازیچه ای هستم در دست غم

میگی گل رو دوست داری ولی میچینیش ... میگی بارون رو دوست داری ولی با چتر میری زیرش ... میگی پرنده رو دوست داری ولی تو قفس میکنیش ... چه جوری میتونم نترسم وقتی میگی دوستم داری؟؟؟

وقتي دلت گرفت بشين به اندازه تمام دلتنگيات گريه کن. براي اينکه کسي اشکاتو نبينه ماهي کوچيکي شو و به ته دريا برو. ديگه نه کسي صداتو مي شنوه نه کسي اشکاتو مي بينه. حالا فهميدي چرا آب دريا شوره؟

يه پسر كوري تو اين دنياي نامرد زندگي ميكرد .اين پسره يه دوست دختری داشت كه عاشقه اون بود . پسره هميشه مي گفت اگه من چشمامو داشتم و بينا بودم هميشه با اون مي موندم يه روز يكي پيدا شد كه به اون پسره چشماشو بده. وقتي كه پسره بينا شد ديد كه دوست دخترش كوره. بهش گفت من ديگه تو رو نمي خوام برو. دختره با ناراحتي رفت و يه لبخند تلخ بهش زد و گفت :مراقب چشماي من باش.

                                                        روزی رسد غمی اندازه کوه

                                                       روزی رسد نشاط اندازه دشت

                                                        افسانه زندگی این است عزیز

                                                      در سایه کوه باید از دشت گذشت

                            مانده ام در کوچه هاي بي کسي                سنگ قبرمرا نميسازد کسي